
Home
Wie zijn we?
Hoe werken we?
Wanneer schakelt u ons in?
Wilt u een melding doen?
Contact
In het nieuws
Colofon
Disclaimer
Woningstichting overlegt regelmatig met Novadic-Kentron en GGZ: ‘We bemoeien ons met mensen die er niet om hebben gevraagd’
Bron: Infoblad Woningstichting Laarbeek, oktober 2006Jelmer Visser werkt in de verslavingszorg bij Novadic-Ketron, Yvonne Renders in de geestelijke gezondheidszorg bij GGZ Oost Brabant. Met drie collega’s en een psychiater zitten zij in het Bemoeizorgteam. Jelmer: ‘Bemoeizorg voegt het beste van de twee organisaties samen. We bemoeien ons met mensen die zelf geen hulp zoeken. Die daar ook niet om gevraagd hebben. Maar die volgens anderen wel dringend hulp nodig hebben.’
‘We krijgen meldingen van overlast, verwaarlozing en eenzaamheid,’ zegt Yvonne. ‘Daar zitten vaak andere problemen onder, zoals verslaving, psychische of financiële problemen en isolement.’
Waar het op staat
Yvonne: ‘Als we een melding krijgen, gaan we op pad. We bellen aan en zeggen waar we voor komen. We zijn eerlijk en zeggen waar het op staat. We bieden onze hulp aan. Het werkt goed als je meteen iets praktisch kunt doen. De dokter bellen, opruimen, boodschappen doen of iets regelen. Dan krijg je vertrouwen. De meeste mensen waar we aanbellen, laten ons binnen. Slecht één op de tien houdt de deur dicht. Vorig jaar ging het in Helmond en omliggende dorpen om 220 meldingen.’
Op tijd hulp geven
‘Soms bezoeken we mensen vaker,’ vult Jelmer aan. ‘Totdat iemand bij andere hulpverleners onder dak is. Bij het maatschappelijk werk bijvoorbeeld, de schuldhulpverlening, GGZ of Novadic-Kentron. We helpen de eerste stappen daarheen te zetten en houden een vinger aan de pols; we willen volgen hoe dat gaat. Het blijkt dat als je op tijd hulp geeft, je erger voorkomt. Je moet eigenlijk het moment voor zijn dat iemand zijn huis uit moet omdat zijn financiën een grote puinhoop zijn geworden. Je moet ook niet wachten totdat iemand zo in de war is dat er geen land meer met hem of haar te bezeilen is. Opname is echt het laatste redmiddel.’
De weg kwijt zijn
‘Als Bemoeizorgteam hebben we regelmatig overleg met bijvoorbeeld politie, maatschappelijk werk en woningcorporaties als de Woningstichting Laarbeek. Dan delen we onze zorg over mensen die het op dat moment moeilijk hebben en waarover wij of bijvoorbeeld de woningstichting signalen hebben gekregen: “Daar doet iemand al een tijd niet open.” Of: “Een rustige bewoner heeft al enkele dagen zijn stereo vol open staan.” Sommige mensen zijn de weg kwijt, soms heel erg kwijt. Daar maken we ons als Bemoeizorgteam, politie, woningstichting en maatschappelijk werk samen druk over. En met z’n allen doen we er wat aan.’
![]() |
![]() |




